Na de repetities zaterdagmiddag moest Laura van Phil naar de kapper, voor een kapsel dat beter bij de jurk paste. Terwijl Laura en Phil naar de kapper gingen, toog ik terug naar huis om even lekker wat series te kijken op mijn laptop, 2 kebabs te eten en een kopje thee te drinken. Rond half acht belde Laura mij op om naar 360 te komen en wat spullen mee te nemen, waaronder een jurkje en de geluidskaart voor de opname van de sets.

Ulrich houdt niet van de camera

Gezellig repeteren

Bij aankomst in 360 moest ik heel even kijken (een fractie van een seconde, maar toch) voordat ik Laura herkende. Haar steile haar had plaats gemaakt voor krullen. Weliswaar met behulp van veel haarlak en speldjes, maar het zag er goed uit. Volgens Laura hadden Phil en zij in een paar blaadjes gekeken en al snel eentje vonden. Aangezien Phil geen Turks kan gaf zijn vriendin, een Turkse, aan de telefoon dat de kapper het aangewezen kapsel moest namaken. Zo gezegd, zo gedaan. Er is geen schaar aan te pas gekomen. De kapper deed meer styling van haar dan daadwerkelijk knippen. Er zaten veel vrouwen, opgemaakt en gekleed voor een avondje uit, die last-minute nog hun haar lieten stylen. Of extensies erin zetten.

Lauras nieuwe haar

Na het eten was het tijd voor de eerste set van de avond. Terwijl de hele zaak vol zat met etende en pratende mensen, zong Laura en speelde Ulrich drie nummers. De mensen die bij 360 komen hebben volgens Phil nauwelijks tot geen kennis van klassieke muziek. En weten af en toe niet of ze nou moeten kijken of gewoon doorgaan met praten. Eigenlijk een beetje hetzelfde als in Amsterdam. Maar een beetje aansporing van Phil, klappend vanuit de dj booth, werkte.

De set

De Duivel en de Engel

Later op de avond, bij de tweede set, kregen Laura en Ulrich versterking van een engel en de duivel. Onze huisgenoot Triston had zijn duivelspak aangetrokken en Elena, een danseres uit Oekraïne, was verkleed als engel. Terwijl Laura en Ulrich drie andere nummers ten gehore brachten, dansde Elena tussen de mensen door en strooide rozenblaadjes in het rond. Triston deelde hapjes uit, soms tot verbazing en schrik van enkele gasten. Een zwarte homo in duivelskleding is misschien een beetje teveel gevraagd van deze hippe Istanbulies. Elena klom vervolgens in een trapeze en schommelde wat heen weer, terwijl (voornamelijk) mannen fotos maakte van de schaars geklede engel. Beetje show doet het goed bij Turken.

Laura en de Engel

Laura en de Engel II

De derde set was een loungetrack waar Ulrich en Laura overheen improviseerde. Als laatste volgde er nog een midclub set, waarbij Ulrich en Laura op een tafel stonden, tenmidden van de feestgangers. Waarna Claudia, een danseres uit Rusland, haar plaats op de tafel nam. Laura, en later Ulrich, vervolgde hun set in de dj booth.

Laura en de Duivel

Ulrich en Claudia op tafel

Optreden vanuit de DJ booth

Tussendoor had Elena ook nog een act verkleed als catwoman. Kronkelend op de tafel voor de dj booth, trok ze zich op aan een stalen ring aan het plafond en deed daar gedurende tien minuten allerlei truukjes. Ze hing op een gegeven moment zelfs aan een voet van het plafond en draaide in het rond. Dit tot groot vermaak van het publiek. Na Elena volgde Claudia nog met een solo dansact, gekleed in een sexy corset en zeer kort rokje. Wederom veel geflits van telefoons en fototoestellen van mannelijke eigenaren.

Aangezien ik al de hele dag hoofdpijn had, ging ik eerder naar huis. Laura bleef nog tot een uurtje of vijf feesten met Triston.

Zondagochtend hebben we heerlijk geslapen tot drie uur. We waren om elf uur al wakker maar je nog een keer omdraaien is heerlijk. Zeker als je je allebei een beetje brak voelt. Nadat we waren opgestaan hebben we ons naar de kapper gehaast om Lauras kapsel weer in model te krijgen. Ik was de enige man die daar zat, op de kappers na. Dit zorgde voor wat blikken van de dames en de kappers. Maar goed, jammer voor hun.

Op de terugweg naar het huis een gebakje en koffie gedronken.

Koffie en gebakjes bij Caffe Nero (Istanbul)

Zondagavond was rustiger dan zaterdagavond (om en rond de 1500 mensen waren er geweest), maar het was Valentijnsdag en dat is nogal een ding hier. Overal hartjes, trammetje op de winkelstraat helemaal versierd met linten, mannen met rozen op straat, winkelende stelletjes…. the works. Noem mij onromantisch, maar ik hou niet van Valentijnsdag. Te commercieel en onzin. Een dag per jaar moet je iets speciaals doen voor je geliefde? En de andere 364 dagen dan? Haar of hem voor lief nemen? Nou ja, er waren in ieder geval genoeg mensen die speciaal voor het Valentijnsdiner hadden gereserveerd.

Deze keer waren er maar drie sets. Eigenlijk dezelfde als zaterdagavond. Elena mocht helaas niet haar catwoman act doen. Eigenlijk is dat ook meer een clubact en het was zondagavond niet echt clubavond. Alles ging goed, op wat onduidelijkheid na over de tijd van de sets. Dat gebeurt de hele tijd bij 360. Phil is de musical director, maar hij heeft het zo druk en is een beetje chaotisch. Eigenlijk moet 360 een producer hebben die alles regelt met de artiesten of Phil moet een assistent hebben die dat voor hem doet. Er was weliswaar een schema voor zaterdag, maar die was voor zondag aangepast. Anyhoe, alles ging goed en de opnames waren in tegenstelling tot zaterdag wel in stereo. Andere geluidsman die iets beter wist welk kabeltje waar in hoorde. Niet onbelangrijk.

Na afloop nog met Ulrich, Phil en zijn vriendin genoten van een speciaal Valentijnstoetje: verschillende kleine zoete hapjes rondom een bakje met chocoladesaus en een nevel van dry ice.

Phil en zijn vriendin

Valentijnsdessert

Nu is het maandagmiddag en zitten we lekker op bed te werken. Ik ben een beetje verkouden. Buiten is het afwisselend zonnig en bewolkt. Kwam net wat hagel naar beneneden. Nu nog bedenken waar we gaan lunchen…. honger!

P.S. voor degene die het nog niet weten: als je op de plaatjes klikt dan krijg je een grotere versie te zien.