Dit jaar was ik voor het eerst tijdens de Kerstdagen in Spanje. Doen ze het hier anders dan in Nederland? Ja, best wel. Hier draait het allemaal om Nochebuena, 24 december. Zodra je vrij bent van je werk, spreek je op 24 december met je vrienden af in het café. Voor tapas, én om zoveel mogelijk bier/wijn te drinken voordat je thuis aan tafel gaat. ‘s Avonds heb je de traditionele kerstmaaltijd met je familie, zoals Nederlanders het op 25 december doen. In Sevilla is het lastig zoeken naar een restaurant dat open is op de avond van de 24ste, vrijwel alles gaat dicht. Op 25 en 26 december zijn de meeste mensen vrij. Dit is het moment dat je met je vrienden op stap gaat, van de vroege tot de late ochtend. Lopen door de stad, en wederom, barretjes afstruinen. De horeca heeft dus géén vrij, als je slim bent blijf je open om flink te cashen.
In de hoofdstraten van Sevilla zag het op 25 december zwart van de mensen. Iedereen was vrolijk, uitgelaten en aangeschoten. Er was van alles te zien: straattheater, muzikanten met kerstliedjes en geprojecteerde kindertekeningen op het gemeentehuis. Ik dacht aan het uitgestorven straatbeeld van Amsterdam tijdens Kerst, en groter contrast is er niet. De Spaanse Kerst lijkt nog het meest op de Nederlandse Koninginnedag, maar dan zonder oranje opblaaskronen, vrijmarkt en pislucht. Met Oud en Nieuw schijnt iedereen ook weer naar buiten de gaan, naar Plaza Nueva, om de kerkklokken te horen luiden. Als het twaalf uur is hebben ze alleen geen vuurwerk. In plaats daarvan heeft iedereen twaalf druiven in zijn hand, las doce uvas de la suerte. Bij elke klokslag moet je een druif opeten. 31 december maak ik niet meer mee in Sevilla, die dag vlieg ik weer naar huis. Ik zou best wel een beetje Sevilla mee naar Amsterdam willen nemen. Zoals het leven op straat, lunchen met wijn en tapas, en vooral de niet-zo-felle-maar-midden-op-de-dag-echt-heerlijke-winterzon…
niet-zo-felle-maar-midden-op-de-dag-echt-heerlijke-winterzon
Iedereen de straat op
Andalusische kerstboom