Soms neem je een hap ergens van en sta je ineens weer in het verleden. Je wordt overvallen door een enerzijds een gevoel van gemis; waar was dit al die tijd en anderzijds een gevoel van thuiskomen.
Dat had ik vandaag met de ossenworst van Slagerij de Wit uit de wakkerstraat in Amsterdam oost. Die koop ik regelmatig en vind hem lekker. Vandaag racede ik vlak voor sluitingstijd naar de Wit. Ik was er om 10 voor zes, maar hij was al dicht. De deur bleek echter nog open en ik werd toch nog binnengelaten. Ik kocht zes venkelworsten en een gerookte ossenworst. “Ik pak er een uit de rookkamer” zei hij. “Vandaag gemaakt, hij is nog lekker sappig.” Thuis gekomen sneed ik een plak af. Hij was op kamertemperatuur en inderdaad heel sappig. Ik nam een hap en stond in een keer naast mijn opa, die vroeger in eindhoven woonde en voor wie we deze Amsterdamse specialiteit altijd meenamen. Mijn opa gromde veel en het liefst van goedkeuring. Ik hoorde zijn gegrom echoen in mijn oor en proefde dat het goed was. Ik ga vragen aan slagerij de wit me te bellen als hij verse ossenworst heeft gemaakt, want dan is de smaak echt onnavolgbaar.
