Uitzicht over de Gouden Hoorn op weg naar 360

We zijn nu vier dagen in Istanbul en beginnen langzaam een beetje te acclimatiseren. Je spreekt de taal niet, je weet niet waar je precies zijn moet zijn voor je dagelijkse benodigheden (zonder teveel te betalen) en Laura wist ook nog niet helemaal wat men bij 360 van haar verwachtte. Maar na gisteravond is dat een stuk duidelijker en dat is fijn.

Ons appartement ligt in het district Beyoğlu, dat samen met 27 andere districten de stad Istanbul vormt. Dit schiereiland word ook wel Istanbul Modern genoemd. Klik hier voor de locatie op Google Maps.

Vanuit de gang

Het is een drie-kamer appartement dat we delen met een Tristian, een Amerikaan. Hij werkt van tijd tot tijd ook voor 360 en woont, naar eigen zeggen, tijdelijk in het appartement totdat hij iets voor zichzelf heeft gevonden. Hiervoor woonde hij zes jaar in Berlijn. We hebben hem tot nu toe enkel op de dag van aankomst gesproken. Hij liet ons toen zien hoe we vanaf ons huis naar de club moesten lopen. Voor de rest is hij aan het werk: dansen of engelse les geven. Een ding is wel duidelijk: hij houdt heel erg van douchen. En is laat of niet thuis.

Lelijk bed

Onze kamer heeft een lelijk, groot twee-persoonsbed en een grote kast (ook niet heel mooi). Het past allemaal net in de kamer, kastdeur open en tegelijkertijd langs het bed lopen is er niet bij.

Gietijzeren voordeuren, links badkamerdeur

Verder is er nog een kleine keuken, wc, badkamer met douche en wc en nog een slaapkamer. Maar die namen we niet omdat die weinig licht heeft. Ons appartement zit op de begane grond van een oud complex (Laura deed het denken aan oude Italiaanse huizen) en is rondom ingebouwd. Het feit dat we een sinasappelboom voor ons raam hebben staan vinden we ook wat raar.

Bewerkt plafond in het voorportaal

Kebabzaakje op de hoek

Verder is het een gewone straat met woonhuizen, groentezaakjes, kapper, winkeltje-van-sinkel en een kebabzaakje verderop de hoek. Gisteravond een Adana Kebab gegeten. Lekker.

Voor de rest is het een beetje zoeken naar leuke plekjes om te eten. We hebben een Lonely Planet bij ons, maar die stuurt je af en toe naar plekken die niet leuk zijn. Dus we gebruiken het enkel als leidraad en voor de toeristische uitstapjes. Er zijn genoeg plekken om te eten in de omgeving. Van duur tot minder duur (Amsterdamse prijzen) tot goedkoop. Maar aangezien je de taal niet kent is het moeilijk om zomaar ergens binnen te stappen en duidelijk te maken wat je precies wil. Of niet wil, liever gezegd.

Anyhoe, we overleven het wel.